Wady oraz zalety berneńczyków

Pośród doświadczonych hodowców psów powszechna jest wiedza, że rasy dzielą się na te łatwe w hodowli, te średnio łatwe, trudne, oraz takie, które, wydając się na pozór łatwe, faktycznie zaliczają się do tej trzeciej grupy, czyli psów, które wychowuje się trudno, problematycznie. W przypadku więc tej czwartej grupy, do której z całą pewnością zaliczają się na przykład psy berneńskie, bardzo łatwo o prosty błąd w atrybucji, szczególnie często popełniany przez hodowców niedoświadczonych, nie posiadających niezbędnej wiedzy ani wyczucia. Nie trzeba dodawać, że takie błędy zazwyczaj kończą się bardzo źle.

Specyfika psów pasterskich

Psy pasterskie to jedna z tych grup, w przypadku których o błąd bardzo łatwo; będąc zwierzętami towarzyskimi, posłusznymi, które wymagają wzmożonego, intensywnego oraz bliskiego kontaktu z właścicielem są jednocześnie psami wybitnie użytkowymi, których właściwym powołaniem jest intensywna praca; jeżeli więc taki pies jak berneńczyk jest brany za typowego przedstawiciela rasy psów do towarzystwa- najczęściej cierpi; będąc pozbawionym możliwości wyładowania swojego temperamentu szaleje, rozwija się w sposób, którego nie można nazwać całkowicie prawidłowym. Jeszcze inną sprawą jest szczególna wrażliwość, jaką cechuje się szata tych psów, stale wymagająca naprawdę intensywnej pielęgnacji.

Jakimi psami są berneńczyki

Są więc berneńczyki psami, na które decydować powinni się tylko ci hodowcy, którzy mają odpowiednio ostrą i jasną świadomość ich prawdziwej natury. Hodowla psów pasterskich to zajęcie tylko dla naprawdę doświadczonych; ludzie nie posiadający odpowiedniej wiedzy wyłożą się na niej szybko oraz bardzo boleśnie.